Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΗ ΕΙΔΗΣΗ:«Ισλαμική αστυνομία» στο κέντρο των Αθηνών επιβάλλει την Σαρία - Κινδυνεύουν ζωές!

Στους δρόμους της Αθήνας περπατούν ομάδες «ισλαμικής αστυνομίας»
οι οποίες επιβάλλουν τον νόμο της «Σαρίας» σε όσους μουσουλμάνους παρεκτρέπονται!

Πέραν του ότι κανείς αλλοδαπός δεν μπορεί να αντικαθιστά τις νόμιμες Αρχές της χώρας που διαβιεί, τίθεται και θρησκευτικό ζήτημα καθώς μια θρησκεία η οποία δεν είναι επικρατούσα κατά το Σύνταγμα στην Ελλάδα επιχειρείται από κάποιους να επιβληθεί πολιτισμικά και με το «δίκαιο του ισχυρού» στα θρησκευτικά ήθη και έθιμα του τόπου φιλοξενίας.

Το πρόβλημα πλέον στις ελληνικές μεγαλουπόλεις αποκτά μείζονες διαστάσεις!

Ως γνωστόν κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλλει σε κάποιον άλλον πως θα συμπεριφέρεται εκτός βεβαίως αν παραβιάζει τον Ποινικό Κώδικα.

Όμως το ελληνικό κράτος δεν έχει διορίσει άλλη «αστυνομία» για τους μουσουλμάνους με βάση το θρήσκευμά τους. Η Αστυνομία είναι ουδέτερη και επιτελεί το έργο της ανεξαρτήτως θρησκεύματος, φυλής, εθνικότητας κ.λ.π

Στις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές των Αθηνών όμως ο έλεγχος από τις ελληνικές Αρχές έχει χαθεί εντελώς και έχει υποκατασταθεί από τους…ιμάμηδες. 

Τι θα συμβεί όμως και στους χριστιανικούς πληθυσμούς που σύντομα θα αποτελούν, αν όχι και τώρα, μειοψηφία στις συνοικίες αυτές;

Οι κόρες των Χριστιανών που θα επιστρέφουν από βραδινή έξοδο με μη αρεστή ενδυμασία προς την «ισλαμική αστυνομία» τι μεταχείρισης θα τύχουν;

Αναφορές περί «ισλαμικής αστυνομίας» πάντως είχαν εμφανιστεί ήδη από το 2012 αλλά η Πολιτεία δεν φαίνεται να προχώρησε σε καμία ενέργεια έκτοτε.

Ένα περίεργο φαινόμενο που έχει κάνει την εμφάνισή του στο κέντρο της Αθήνας και περιγράφεται με τη λέξη mutaween (μουταβίν).

Στα αραβικά σημαίνει εθελοντής, αλλά στην καθομιλουμένη χρησιμοποιείται για να περιγράψει την άτυπη «ισλαμική αστυνομία», αυτή που σε κάποιες μουσουλμανικές χώρες περιπολεί και επιβάλλει την τήρηση των θρησκευτικών νόμων.

Αν και στην Ευρώπη δεν αναγνωρίζεται και ούτε επιτρέπεται καμία θρησκευτική αστυνομία, οποιασδήποτε θρησκείας, κάτι τέτοιο φαίνεται να λειτουργεί υπόγεια και να χάνεται μέσα στα γκέτο της Αθήνας!


Στην περίπτωση της Ελλάδας, η «ισλαμική αστυνομία», που επιδιώκει να επιβάλει το νόμο της Σαρία (ισλαμικό δίκαιο), λειτουργεί βέβαια απολύτως αυθαίρετα.

Πρόκειται για ομάδες ανδρών από 30-50 ετών που δρουν στο κέντρο, σε περιοχές όπως είναι η πλατεία Θεάτρου, η οδός Σωκράτους, η Ευριπίδου και άλλα μέρη που έχουν καταντήσει δυσπρόσιτα για τον Αθηναίο.

Σ’ αυτές τις περιοχές, λοιπόν, η «ισλαμική αστυνομία» παρεμβαίνει εναντίον ομοθρήσκων τους, ανδρών και γυναικών, όταν κρίνει ότι αυτοί παραβιάζουν τον ισλαμικό νόμο, ότι έχουν αποπλανηθεί από τον δυτικό τρόπο ζωής.!


Πριν από κάποια χρόνια είχε λάβει χώρα ένα περιστατικό, μέσω του οποίου είχε αποκαλυφθεί για πρώτη φορά η δράση της.
Τότε, μία ομάδα ουαχαμπιτών (η εξτρεμιστική πτέρυγα του σουνιτικού Ισλάμ) είχε επιτεθεί μέρα μεσημέρι σ’ ένα ζευγάρι από το Μπανγκλαντές.

Πιο συγκεκριμένα, τέσσερα άτομα είχαν ζητήσει την παραδειγματική τιμωρία της γυναίκας, επειδή δεν είχε καλυμμένο το πρόσωπό της.
Όταν παρενέβη ο σύζυγός της, έξω από ένα μαγαζί οπτικών, δύο μουταβίν τον έπιασαν πισθάγκωνα, ενώ οι άλλοι δύο επιτέθηκαν στη γυναίκα και με ένα πανί προσπάθησαν να της καλύψουν το πρόσωπο.

Οι εκεί καταστηματάρχες αντέδρασαν και έσωσαν την κατάσταση. Η αστυνομία έφθασε, όταν είχαν φύγει οι δράστες. Όπως αποδείχθηκε ήταν συμπατριώτες του ζευγαριού που είχαν ενοχληθεί από τον «δυτικό» τρόπο ζωής του. Παρ’ όλα αυτά, τα θύματα αρνήθηκαν να ασκήσουν δίωξη από φόβο.

Ο προσηλυτισμός των «απίστων»
Αποστολή των μουταβίν και των υπολοίπων που δρουν είναι και το λεγόμενο Dawa, δηλαδή ο προσηλυτισμός των «απίστων»

Παράλληλα αποτελεί και μια προσπάθεια καλύτερης εκμάθησης και τόνωσης της ισλαμικής πίστης από τους ίδιους τους μουσουλμάνους.

Πριν καιρό, ο ίδιος ο πρόεδρος της αφγανικής κοινότητας είχε καταγγείλει τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει ο φανατισμός εξαθλιωμένων μεταναστών, η ελλιπής ενημέρωση των μεταναστών για τους νόμους που ισχύουν στη χώρα φιλοξενίας τους και η υπερσυγκέντρωση.

Μέσα σε αυτή την υπερσυγκέντρωση θάβονταν και τα εγκλήματα τιμής που βασίζονταν στο εθιμικό δίκαιο και αυτό με τη σειρά του στην ερμηνεία που δίνεται από τις διάφορες ισλαμικές φατρίες στον λόγο του Μωάμεθ.

Πολλοί μουσουλμάνοι, όμως, ζητούν να μην εφαρμόζεται η Σαρία στην Ελλάδα, γιατί ακόμη και εγκληματικά στοιχεία καλύπτονται με ισλαμικό μανδύα.

Δύο νεαροί είχαν έλθει πριν από δύο χρόνια από το Ιράκ για να βρουν την αδελφή τους,
Την βρήκαν και την έπνιξαν στον κορινθιακό. Είχε κατηγορηθεί για μοιχεία και τα αδέλφια της την έψαχναν για να επιβάλουν την ποινή!

Ο Ναΐμ Ελγαντούρ, πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας, όταν ρωτήθηκε από το Πρώτο Θέμα για τη δράση της «ισλαμικής αστυνομίας» δήλωσε άγνοια, υποστηρίζοντας ότι «πρόκειται για ψέματα που έχουν ως στόχο να πλήξουν τους Μουσουλμάνους που ζουν στην Ελλάδα»!

Λίγα χρόνια νωρίτερα, όμως, ο ίδιος εξηγούσε σε γνωστή εφημερίδα ότι «στη χώρα μας, όπως και σε όλες τις χώρες, έχουν μεταφερθεί ουαχαμπίτες.

Άνθρωποι φανατικοί, που δεν εργάζονται και ζουν από τα τζαμιά. Αρκετοί πληρώνονται με μισθούς από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ισλαμιστικών Οργανώσεων. Έχουν ιδρύσει ισλαμιστικό κέντρο στην Αθήνα».

Αυτούς προσπαθούσαν και προσπαθούν ακόμα να απομονώσουν οι υπόλοιποι φιλήσυχοι μουσουλμάνοι μετανάστες. Από αυτούς, άλλωστε νιώθουν απειλή.

Στις άτυπες αυτές αυτόκλητες ομάδες επιβολής του ισλαμικού νόμου συμμετέχουν ισλαμιστές πολλών εθνικοτήτων. Βάση τους είναι κατά κανόνα τα δεκάδες ανεξέλεγκτα άτυπα τζαμιά.

Οι φανατικοί σουνίτες εμπνέονται από τον λόγιο του Ισλάμ του 18ου αιώνα Μοχάμαντ Ιμπν Ουαχάμπ.

Αν και δεν υπάρχουν πολλοί ουαχαμπίτες στην Αθήνα είναι δραστήριοι και έχουν την τάση να επιβάλουν με τη βία τη Σαρία. Πιστεύουν στην κατά γράμμα εφαρμογή του Κορανίου και της Σούνα, της αρχικής παράδοσης.

Σημαντική είναι η συμμετοχή Πακιστανών και Μπαγκλαντεσιανών σ’ αυτές τις ομάδες.

Επιθετικοί είναι οι υποστηρικτές του πακιστανικού ισλαμικού κόμματος Jamaat e-Islami, το οποίο επιδιώκει την επιβολή της Σαρία και την εγκαθίδρυση ισλαμικού κράτους.
ΠΗΓΗ